Marek Krawczyk3 (2)MAREK KRAWCZYK
Urodził się 25 kwietnia 1956 w Warszawie, w 1975 roku ukończył stołeczne Liceum im.
Hugona Kołłątaja. W 1979 roku związał się z opozycją antykomunistyczną. Do 1980
roku pracował m.in. w Ośrodku Rozpowszechniania Wydawnictw Naukowych Polskiej
Akademii Nauk. Krawczyk związał się z podziemnymi wydawnictwami, m.in. jako jeden
z organizatorów firmy Mysia 5 rozprowadzającej na terenie kraju „Tygodnik Mazowsze”.
W 1981 r. pracował w „Tygodniku Solidarność”.

Po wprowadzeniu stanu wojennego Marek Krawczyk współpracował z pismem drugiego
obiegu „Wiadomości”. W styczniu 1982 roku został aresztowany i skazany na dwa lata
więzienia w zawieszeniu. W marcu 1983 roku aresztowano go ponownie, został
zwolniony z więzienia w lipcu 1983 roku na mocy amnestii. Po wyjściu z aresztu
Krawczyk współpracował z podziemnymi wydawnictwami m.in. „Tygodnikiem
Mazowsze” – zaopatrywał je w papier, drukował, kolportował. Współpracował też z
podziemnymi wydawnictwami takimi jak NOWa, Krąg, CDN, Głos. Wiosną 1984 roku
Marek Krawczyk został ciężko pobity przez SB.

Od połowy lat 80. blisko współpracował z paryską „Kulturą” m.in. przywoził z Francji od
Jerzego Giedroycia i Ireny Lasoty pieniądze na działalność wydawnictw podziemnych.

W 1990 roku Marek Krawczyk znalazł się wśród założycieli Polskiej Izby Książki oraz
Porozumienia Wydawców Książki Historycznej. Pełnił funkcję wiceprezesa zarządu
Fundacji Pomocy Bibliotekom Polskim (1990-1992), zainicjował też powołanie
Towarzystwa Opieki nad Archiwum Instytutu Literackiego w Paryżu, współtworzył
Stowarzyszenie Wolnego Słowa. W latach 1992-1995 był właścicielem Oficyny
Wydawniczej „PoMost”,

Marek Krawczyk był doradcą ministra kultury i dziedzictwa narodowego Andrzeja
Zakrzewskiego. W 2010 r. z rekomendacji klubu parlamentarnego PO został zgłoszony
do rady programowej Telewizji Polskiej, następnie wybrany został na jej
przewodniczącego

W 2011 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył Marka Krawczyka Krzyżem
Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Krawczyk był też laureatem nagród Instytutu
Literackiego w Paryżu w 1988 r., Polcul Foundation w 1989 r. i Rady Ochrony Pamięci
Walk i Męczeństwa w 1991 r. za działalność edytorską. W 2009 r. otrzymał Nagrodę
Sezonu Wydawniczo-Księgarskiego Ikar za aktywność i kreatywność działań dla
zachowania i popularyzacji dorobku Jerzego Giedroycia, „Kultury” i Instytutu
Literackiego.

Zmarł 25 kwietnia 2012 r.

źródło: onet.wiadomości